Wat moet je weten als je ziek wordt?

Het is nooit leuk als je uitvalt. Niet met een griepje, niet met een gebroken been, niet met een chronische of andere ziekte en niet met psychische klachten. In het geval van een griep of gebroken been, weet je vaak wel waar je aan toe bent. Zo ook je werkgever. Vaak is het ook minder ‘lastig’ om dit te bespreken. In het geval van psychische klachten kan de drempel een heel stuk groter zijn. Niet alleen om je uiteindelijk ziek te melden maar ook om het überhaupt bespreekbaar te maken. In deze blog wil ik daar graag aandacht aan geven. Wat zijn jouw rechten, wat zijn je plichten en hoe overzie je dit. Als extra’tje vind je een super makkelijke checklist die je gratis kunt downloaden! Hierop vind je precies wat jij allemaal kunt doen en eventueel ‘moet’ doen.


“Dat wil ik niet zeggen”.

Het zou natuurlijk het meest fijne scenario zijn als je kunt vertellen tegen je werkgever waar je tegenaan loopt. Zo kunnen jullie samen kijken naar jouw behoeftes en zoeken naar tijdelijke of zelfs definitieve aanpassingen. Helaas werkt dit in de realiteit vaak anders. Het is soms nodig om eerst uit te vallen voordat je überhaupt kunt ontdekken waar jouw behoeftes liggen, wat jij nodig hebt van je werk en werkgever, en wat jij zelf wilt. Op het moment dat jij uitvalt vanwege psychische klachten – en dat kunnen er een hoop zijn – heb je vaak helemaal geen ruimte in je hoofd om te denken over wat je wilt en kunt. Je bent aan het overleven, waarschijnlijk al een tijdje en je hebt geen idee wat er allemaal op je afkomt.

Ziekmelden omdat je al zo lang moe bent, of niet zo lekker bent? Doe niet zo mal, doorgaan! Iedereen is wel eens moe. Je voelt je down en bent niet vooruit te branden, week in en week uit? Niet aanstellen en doorzetten. Voor je het weet, val je om en heb je geen idee wat er precies mis is. Daarnaast kan het onderzoek naar een eventuele diagnose ook een best proces zijn. Het allereerste wat fijn is om te weten zodra jij de stap hebt genomen om je ziek te melden, is dat je niet verplicht bent om te vertellen wat er aan de hand is. Je manager mag niet vragen wat je hebt. Ook tegen een casemanager, HR-medewerker of verzuimbedrijf hoef je niet te vertellen wat je hebt. Zij vertegenwoordigen je werkgever. Je werkgever mag wel vragen stellen over de werkzaamheden die nu eventueel blijven liggen en hoe hij dat kan overdragen. Mocht je je dus misschien nog schamen voor wat je overkomt (wat overigens echt niet nodig is!) weet dan dat je dit dus voor jezelf kunt houden.


De wettelijke dingen

Goed van je! Je hebt de knoop doorgehakt. Misschien gedwongen omdat je echt niet meer kon, misschien in goed overleg met je omgeving. Weet dat hierin geen goed of fout is. Het belangrijkste is dat jij nu voor jezelf hebt gekozen en hopelijk kan gaan herstellen. In de eerste week van je ziekte meldt je werkgever je aan bij de arbodienst of een zelfstandige bedrijfsarts. Je werkgever mag dit bezoek aan de arts van je vragen en dit ben je ook verplicht. Het kan nare gevolgen hebben voor bijvoorbeeld je loonuitbetaling als je deze afspraken met de arts niet nakomt. Lukt het je niet om te komen? Geef dit aan! Lukt dit zelf niet? Vraag iemand om dit te doen voor je. Je partner, vrienden, ouders, of misschien een begeleider. Je werkgever en bedrijfsarts kunnen samen met je gaan kijken naar wat wel kan. Denk bijvoorbeeld aan telefonische afspraken in plaats van fysieke.

Wat vaak ook fijn is om te weten, is dat de bedrijfsarts beroepsgeheim heeft. Hij of zij beoordeelt of je tijdens je ziekte wellicht (tijdelijk) vervangend werk kunt uitvoeren. Daarnaast probeert de arts met jou te bepalen hoe lang je uitgeschakeld gaat zijn. Dit koppelt hij of zij terug aan je werkgever. Inhoudelijk mag er niets verteld worden. Hierin geldt dus hetzelfde als wat ik eerder schreef: jij hoeft niets te vertellen, je werkgever mag niets vragen en de bedrijfsarts mag dus ook niets vertellen.

De eerste periode zul je nog niet met het UWV in aanraking komen. Er zal met jou steeds opnieuw bekeken worden hoever je bent in je herstel en of eventueel starten met re-integreren mogelijk is. Dit wordt in een zogeheten “Plan van aanpak” bijgehouden. Jouw werkgever moet dit doen van het UWV. Het 1e plan moet na 6 weken ziekte gemaakt worden. Je hebt in het 1e jaar meerdere gesprekken met je bedrijfsarts of werkgever om dit plan steeds aan te passen of bij te stellen. Hierin is het jouw ‘plicht’ om zo goed je kan hieraan mee te werken. Je mag je eigen herstel niet in de weg staan of vertragen. Denk eraan dat je jezelf niet gaat pushen omdat je bang wordt hiervan. Op komen dagen voor een gesprek met je arts, hulp zoeken en bezig zijn met je herstel is al meer dan je best doen! Bespreek eventuele angsten of twijfels hierover ook gerust met de bedrijfsarts. Hij of zij kan jou bijstaan in wat er nodig is van jou en wat niet. Nogmaals, ga jezelf voor